وظایف منجیان غریق (وظایفی که منجیان غریق باید رعایت کنند)

 

ماده 90  : منجیان باید افزون بر گواهینامه نجات غریق ، برگ آمادگی معتبر متعلق به سال جاری داشته باشند . CPR را بدانند، از نحوه انجام کمک های اولیه و آموزش های نجات غریق آگاهی داشته باشند . و حداقل هر هفته یکبار تمرینات لازم برای مدیریت حوادث و تشخیص پتانسیل آن را بصورت گروهی انجام دهند.

ماده 91: از پرسنل فوریت های امداد انتظار میرود بسرعت و با روشی مناسب نسبت به حوادث، واکنش نشان دهند. این مسئولیت شامل منجیان استخرها، باید بیشتر از آنکه واکنشی باشد، به موارد پیشگیری بپردازد. منجیان باید به کمک دانش و اجرای اصول نجات و امداد، بغیر از حوادث مربوط به آب، از کلیه حوادث، پیش از وقوع، عمق، عمیق، و کم عمق و شناگرانی که مشکلاتی در مهارت های آبی دارند مراقبت بعمل می آورند، از شناگران قسمت کم عمق نیز به اندازه مراجعین منطقه عمیق مراقبت بعمل آورند.

تبصره 1- هیچکس نباید در محوطه سونا و جکوزی یا پس از خروج از آنجا روی زمین دراز بکشد یا بخوابد. در این صورت منجیان باید بلافاصله به او نزدیک شده و از سلامت وی اطمینان حاصل کنند.

ماده 92: وظایف هنگام ورود و خروج منجیان به مکان آبی یا استخر:

(الف) وظایف منجیان در زمان ورود به مکابی آبی یا استخر :

1) امضاء دفتر حضور و غیاب در محل ورودی استخر .

2) پوشیدن لباس کار  مناسب و مستقر شدن در مکان پیش بینی شده توسط سرمنجی (پیش از  شروع برنامه کاری ) .

3- کنترل کنند تمام راههای دسترسی به محوطه استخر باز و آماده استفاده عمومی باشد، و نقاط خطر آفرین تحت کنترل قرار داشته باشند.

4- کنترل کنند محوطه استخر و وسایل امداد از نظر پاکیزگی و آمادگی برای شروع برنامه ، مهیا شده باشند. کنترل کنند تمامی وسایل نجات غریق در محل خود ، و در وضعیت مطلوب قرار دارند. هر گونه کاستی را بلافاصله به سرمنجی گزارش کنند تا آن وسیله تعمیر یا تعویض شود.

5- گویه و شناورهای امداد روی قلاب در هر طرف استخر قرار داشته باشد. طناب 10 متری با قطر3 سانتیمتر بشکل حلقوی در جای خود در دو طرف استخر قرار داشته باشد.

6- تخته مخصوص ستون  مهره ها و وسایل کمک های اولیه در کنار  استخر قرار داشته باشد. وسایل کمک های اولیه در کنار استخر قرار داشته باشد . وسایل کمک های اولیه باید در صورت لزوم خریداری و تعویض شوند. چنانچه نیاز به تجهیزات دیگری داشتند ، مدیر استخر را باید آگاه کنند.

7- ماسک جیبی برای تنفس مصنوعی در جعبه کمک های اولیه قرار داشته باشد.

8- جستجوی کامل استخر در سطح ، زیر و اطراف آب تا مصدوم یا غریقی از پیش ، در آب نباشد و آب استخر از نظر زلال بودن و شفافیت ، در حد مطلوب باشد.

(ب) وظایف منجیان در زمان خروج از مکان آبی یا استخر :

1- در هنگام تعطیل شدن استخر مطمئن شوند محوطه آن  از افراد غیر مجاز تخلیه شده باشد.

2- صندلی های دیدبانی را مرتب کنند ، تمام وسایل را در جای مناسب قرار دهند. کنترل کنند هیچیک از وسایل مفقود نشده باشد.

3- پیش از ترک استخر کنترل کنند و مطمئن شوند تمام راههای دسترسی به استخر شامل سونا ، جکوزی و طبقات بالایی و رختکن و درب ورود به استخر بسته و قفل شده باشد.

ماده 93 : مناطق تحت حفاظت منجیان غریق

منجیان باید تمام مناطق آب ، حاشیه استخر ، سونا و جکوزی ، محوطه رختکن ، دستشویی و سرویس های بهداشتی و محیط جانبی را قسمتی از مسئولیت خود بدانند و کلیه مناطقی که باید تحت پوشش داشته باشند بدرستی بشناسند.

این مناطق به سه بخش اولین ، دومین و سومین قلمرو تقسیم می شوند.

الف- قلمرو اولیه محدوده آب ، مهمترین منطقه تحت مسئولیت منجیان است. قلمرو اولیه برای هر یک از منجیان محدوده آبی است که مسئولیت آن را به عهده دارند. این منطقه ، زمانیکه منجیان مجاور هم بصورت همپوشانی انجام وظیفه می کنند ، یا صندلی دیده بانی مجاور فاقد منجی است افزایش می یابد.

ب- دومین قلمرومعمولاً این ناحیه شامل محدوده آبی مجاور است . یعنی قلمرو اولیه منجیان دیگر، بیرون آب ناحیه پیرامون صندلی دیده بانی . در این محدوده نیاز کمتری به جستجوی مکرر با چشم وجود دارد . ولی منجی بطور منظم باید این محدوده را کنترل کند.

ج- سومین قلمروسومین قلمرو شامل تمام محدوده باقی مانده استخر است، که شامل تاسیسات سونا و جکوزی و محدوده بدنسازی و نظایر آن است. این مناطق نیز باید بنوبت و بسرعت با چشم کنترل و جستجو شوند، ولی با تکرار کمتری از اولین و دومین قلمرو . منجیان لزوما نیاز ندارند خود نسبت به این مناطق واکنش نشان دهند، ولی باید شرح حوادثی را که نیاز به پاسخگویی در مقابل مدیریت استخر یا دیگر ارگانها مثل پلیس یا مامورین اورژانس و آتشنشانی دارد گزارش کنند.

ماده 94: منجیان غریق باید در زمان دایری استخر، در تمام مدت در محوطه مکان آبی یا استخر حاضر باشند ، محل خدمت خود را ترک ننموده و با هماهنگی سرمنجی بطور پیوسته ،آب را باچشم جستجو کنند. هرگاه فردی در استخر نیاز به کمک داشت بلافاصله اقدام به امداد رسانی نمایند. و بگونه موثر و بدون حواس پرتی برای تشخیص مصدومین زیرآب ، سطح، و یا اطراف و یا اطراف آن ، گوش بزنگ باشند و قادر به تشخیص ناتوانی شناگران مصدوم باشند و بسرعت اقدام به نجات نمایند.

ماده 95: منجیان غریق باید ایمنی محیط استخر را تضمین کنند. این موضوع نیاز به 100% توجه و مراقبت آنها دارد.

ماده 96: منجیان باید در زمان دایری استخر تمام محدوده تحت حفاظت خود (در اولویت اول) و همکارانشان (در الویت دوم ) را کنترل کرده و با شناگران گفتگو کنند. شناگرانی که مقررات ، برایشان تاکید نشده ، هرگز از قوانین ، آگاهی پیدا نخواهند کرد.

ماده 97: منجیان نباید در پایان هر برنامه کاری، هنگام ترک محل کار، استخر را بدون مراقب رها کنند. اگر قرار است کسی جایگزین آنها شود، صبر کنند تا جایگزینشان آماده مراقبت از استخر شود.

ماده 98: اگر در حین موقعیتی اورژانسی مجبور شدند استخر را به قصد بیمارستان ترک کنند ، باید پیش از ترک استخر ، همه مراجعین وشناگران را از آب بیرون آورند.

ماده 99: به مراجعین اجازه ندهند بجز از طریق مسیر دوش و حوضچه کلر از راه دیگری به محوطه استخر وارد شوند. در این مورد اگر با مشکلی مواجه شدند، مدیر استخر را خبر کنند.

ماده 100: کنترل هایی که منجیان باید در بدو شروع برنامه در مورد مشتریان انجام دهند.

1- مراجعین باید پیش از استفاده از استخر دوش گرفته و بدن خود را صابون بزنند، این نکته باید بوسیله همه افراد رعایت شود.

2- افرادی که مبتلا به بیماری مسری هستند ، مجاز به استفاده از استخر نیستند.

3- افرادی که مبتلا به تب، سرفه، سرماخوردگی، آنفلوآنزا، التهاب چشم، خلط و آب ریزش بینی و گوش یا هرگونه بیماری مسری هستند، مجاز به استفاده نمی باشند.

4- افرادی که دارای زخم یا هرگونه علائم مربوط به بیماری پوستی هستند، یا دارای بانداژ یا هرگونه پوشش پزشکی هستند مجاز به استفاده ازر استخر نیستند.

5-افرادی که تحت تاثیر الکل و یا دارو قرار دارند، مجاز به استفاده از استخر نیستند.

ماده 101: در زمان دایری استخر منجی باید بطور پیوسته زیر آب، سطح آب و اطراف منطقه مورد استقرار خود را با چشم از یک طرف، بسمت دیگر جستجو (کنترل) نماید.

ماده 102: منجی غریق باید دیده بانی و کنترل صحیح استخر، قادر به تشخیص افرادی که نیاز به کمک دارند باشد و بلافاصله اقدام به نجات آنها با ورود به آب نماید.

ماده 103: منجی غریق باید قادر به انجام عملیات کمک های اولیه و حیات بخشی شامل تنفس مصنوعی و CPR باشد.

ماده 104: منجی غریق باید از مراجعینی که شنا نمی دانند و می خواهند از قسمت عمیق استخر استفاده کنند، بخواهد توانایی خود را در شنا کردن ثابت کنند. در صورت عدم توانایی ، باید این گونه افراد را به منطقه کم عمق استخر هدایت نماید.

ماده 105: منجیان غریق نباید در زمان انجام وظیفه از کار خود غفلت کنند. این موضوع شامل مطالعه، انجام تکالیف درسی، صرف غذا، تماشای تلویزیون، گوش کردن موسیقی یا بلوتوث و صحبت با تلفن همراه و آموزش شنا نیز می شود. شغل منجیان غریق تامین و اجرای مقررات نجات غریق است . آنها نباید از کنار استخر دور شده و فاصله بگیرند یا کارهای جانبی دیگر مانند تعمیر استخر انجام دهند.

ماده 106: منجیان غریق باید آیین نامه های فدراسیون و آیین نامه داخلی استخر را رعایت کنند .

ماده 107: منجیان غریق باید دقیق و مراقب باشد فروتنی ، ادب و رفتار حرفه ای خود را نشان دهند.

ماده 108: منجیان غریق باید پیش از بروز حادثه ناگوار اقدام به نجات نماید. عملیات پیشگیری و باز دارنده را همواره به اجرا گزارند(بعنوان مثال پیش از افتادن، مانع دویدن کودکان شوند، مانع ورود کودکان همواره با شناور به قسمت عمیق استخر شوند یا از هر رفتار غیر ایمن دیگر ممانعت نمایند. روی آب و زیرآب را بخوبی کنترل نموده نیاز به کمک را کشف کنند.

ماده 109: منجیان غریق باید مهارات کامل در استفاده از تیوب امداد ، تخته امداد، یا تجهیزات ویژه دیگر موجود در استخر را داشته باشند(بعنوان مثال حلقه نجات ، چوبT و عصای نجات یا دیگر تجهیزات مخصوص نجات غریق )

ماده 110: اگر منجیان نمی توانند در یک برنامه کاری حاضر شوند، باید از بین منجیان دارای برگ امادگی معتبر با هماهنگی سرمنجی و مدیر، جانشینی برای خود پیدا کنند و به کارفرما (مدیر) استخر معرفی نمایند.در صورت تعلل منجی غریق ، مدیر باید به او ابتدا تذکر شفاهی و سپس کتبی بدهد و در صورت تکرار مجدد، مدیر می تواند عذرش را بخواهد.

ماده 111: منجیان جانشین ، بجای کسی که آنها را جانشین خود انتخاب کرده است امضاء می کنند. و هم او مسئول پرداخت حق الزحمه به منجی جانشین است. مگر اینکه نام جانشین در لیست پرداخت استخر قرار داشته باشد، و یا مدیر موافق پرداخت ، بگونه ای دیگر باشد.

ماده 112: چنانچه منجی غریق به هر دلیلی مایل به ادامه همکاری با مدیریت مکان آبی نباشد باید مطابق مفاد مندرج در قرارداد عمل نماید و در صورتی که در قرارداد چنین امری پیش بینی نشده باشد. ضروری است 72 ساعت پیش از ترک خدمت ضمن هماهنگی با سرمنجی درخواست خود را کتبا به مدیر مکان آبی (کارفرما) و هیات نجات غریق محل خدمت تسلیم کند. در غیر اینصورت براساس شکایت مدیر، موضوع ترک خدمت در کمیسیون فنی و انضباطی هیات نجات غریق یا اداره کار محل، بررسی می شود وپس از تصمیم مقتضی تنبیهات انضباطی صورت خواهد گرفت.